مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742742022124Editor's Noteسرمقاله1112fa آیتالله سیدمحمدخامنهایبنیاد حکمت اسلامی صدرا2022124واژة «ارزش» يكي از واژههاي عميق و پردامنة معنايي و فرهنگي است و آنرا ميتوان به دو دسته: «ارزشهاي واقعي» و «ارزشهاي موهوم» تقسيم كرد. ارزشهاي «واقعي» اموري هستند كه سراسر خير و فايده، و بدون زيان و آسيب باشند. در تعريفي ديگر، ارزشهاي واقعي چيزهايي هستند كه فطرت و وجدان ناب بشر و عقل انسان، آن را خير محض و مفيد براي جامعه و فرد و وسيلهيي براي تأمين زندگي سعادتمندانه و امن و آسايش و هماهنگ با نظام احسن آفرينش براي بشر، بداند.
نقطه برابر آن، «ارزشهاي موهوم» و خيالي هستند كه مردم جاهل و بيفرهنگ از آن براي سرگرمي و از دستدادن عمر گرانبها استفاده ميكنند و گاهي سبب هرزگي و فساد اخلاق جوانان ميشود. ارزشهاي موهوم گاهي بدست سياست و جهانخواران ضد بشر ايجاد و تبليغ ميشود و از آن براي دور كردن مردم از ارزشهاي واقعي و خير و مصلحت خود و جامعه، و سوق آنان به هرزگي و شهوتراني بهره ميگيرند؛ مانند سينما و هنر دروغين بازيگري يا فوتبال حرفهيي.
فوتبال حرفهيي ـكه برخلاف ورزشهاي بومي و ايرانيـ فاقد بيشتر مزاياي ارزشهاي واقعي است، در نظام سابق شاهنشاهي به كشور وارد شد و دولتها از آن براي سرگرمكردن و دور كردن مردم از مفاسد و مشكلات سياسي و اجتماعي كشور، بهره ميگرفتند و آن را تشويق و بودجههاي كلاني از جيب مردم فقير كشور را براي آن ميپرداختند، كه متأسفانه اين وضع هنوز هم ادامه دارد.
ورزش در جاي خود و بسهم خود، كاري پسنديده و مفيد و حكيمانه است، اما بشرط آنكه با اين بهانه و بنام ورزش واقعي، بيتالمال ملت فقير را بدست اسراف و اتلاف نسپارند و از جمله، دستمزدها و هزينههاي ريالي و ارزي كلان به اين و آن، از جمله مربيان خارجي، نپردازند، كه گفتهاند: «حيف از طلا كه خرج مُطّلا كند كسي». اين در حالي است كه مؤسسات علمي و پژوهشي ـ و بيشتر از همه مراكز فلسفي و منطقي ـ كمترين سهم را در فصل بودجههاي فرهنگي دارند، كه اين مصداق همان «تبعيض ناروا»ست كه در اصل سوم قانون اساسي آمده و منع شده است؛ و نقض عدالت اجتماعي است.
آسيب ديگري كه در دوران جديد به فوتبال حرفهيي افزوده شده، بهرهگيري دشمنان نظام اسلامي و سرمايهگذاران براي براندازي و نابودي كشور، از چهرههاي فوتبال است كه پس از آنكه برخي افراد پوچ و فاقد ارزشهاي اجتماعي را بدست رسانهملي به شهرت رساندند و الگوسازي از آنان براي جوانان جاهل انجام شد، از آنان براي تشويق افكار عمومي برضد نظام و انقلاب و رهبري بهره ميگيرند و از آنان الگو و مرشد سياسي ميسازند و سخنان ياوه آنها را دستورالعمل مردم هوشمند و آگاه دشمنشناس ايران ميشمارند. مديران و دلسوزان نظام اسلامي و انقلابي ايران موظفند در اين عدم موازنة ارزشهاي اجتماعي و جايگاه غيرمعقول فوتبال حرفهيي و بازاري، و بپاس ارزشهاي واقعي خداپسند، راهي منطقي و معقول را در پيش گيرند و چارهيي عاجل بينديشند.
واژة «ارزش» يكي از واژههاي عميق و پردامنة معنايي و فرهنگي است و آنرا ميتوان به دو دسته: «ارزشهاي واقعي» و «ارزشهاي موهوم» تقسيم كرد. ارزشهاي «واقعي» اموري هستند كه سراسر خير و فايده، و بدون زيان و آسيب باشند. در تعريفي ديگر، ارزشهاي واقعي چيزهايي هستند كه فطرت و وجدان ناب بشر و عقل انسان، آن را خير محض و مفيد براي جامعه و فرد و وسيلهيي براي تأمين زندگي سعادتمندانه و امن و آسايش و هماهنگ با نظام احسن آفرينش براي بشر، بداند.
نقطه برابر آن، «ارزشهاي موهوم» و خيالي هستند كه مردم جاهل و بيفرهنگ از آن براي سرگرمي و از دستدادن عمر گرانبها استفاده ميكنند و گاهي سبب هرزگي و فساد اخلاق جوانان ميشود. ارزشهاي موهوم گاهي بدست سياست و جهانخواران ضد بشر ايجاد و تبليغ ميشود و از آن براي دور كردن مردم از ارزشهاي واقعي و خير و مصلحت خود و جامعه، و سوق آنان به هرزگي و شهوتراني بهره ميگيرند؛ مانند سينما و هنر دروغين بازيگري يا فوتبال حرفهيي.
فوتبال حرفهيي ـكه برخلاف ورزشهاي بومي و ايرانيـ فاقد بيشتر مزاياي ارزشهاي واقعي است، در نظام سابق شاهنشاهي به كشور وارد شد و دولتها از آن براي سرگرمكردن و دور كردن مردم از مفاسد و مشكلات سياسي و اجتماعي كشور، بهره ميگرفتند و آن را تشويق و بودجههاي كلاني از جيب مردم فقير كشور را براي آن ميپرداختند، كه متأسفانه اين وضع هنوز هم ادامه دارد.
ورزش در جاي خود و بسهم خود، كاري پسنديده و مفيد و حكيمانه است، اما بشرط آنكه با اين بهانه و بنام ورزش واقعي، بيتالمال ملت فقير را بدست اسراف و اتلاف نسپارند و از جمله، دستمزدها و هزينههاي ريالي و ارزي كلان به اين و آن، از جمله مربيان خارجي، نپردازند، كه گفتهاند: «حيف از طلا كه خرج مُطّلا كند كسي». اين در حالي است كه مؤسسات علمي و پژوهشي ـ و بيشتر از همه مراكز فلسفي و منطقي ـ كمترين سهم را در فصل بودجههاي فرهنگي دارند، كه اين مصداق همان «تبعيض ناروا»ست كه در اصل سوم قانون اساسي آمده و منع شده است؛ و نقض عدالت اجتماعي است.
آسيب ديگري كه در دوران جديد به فوتبال حرفهيي افزوده شده، بهرهگيري دشمنان نظام اسلامي و سرمايهگذاران براي براندازي و نابودي كشور، از چهرههاي فوتبال است كه پس از آنكه برخي افراد پوچ و فاقد ارزشهاي اجتماعي را بدست رسانهملي به شهرت رساندند و الگوسازي از آنان براي جوانان جاهل انجام شد، از آنان براي تشويق افكار عمومي برضد نظام و انقلاب و رهبري بهره ميگيرند و از آنان الگو و مرشد سياسي ميسازند و سخنان ياوه آنها را دستورالعمل مردم هوشمند و آگاه دشمنشناس ايران ميشمارند. مديران و دلسوزان نظام اسلامي و انقلابي ايران موظفند در اين عدم موازنة ارزشهاي اجتماعي و جايگاه غيرمعقول فوتبال حرفهيي و بازاري، و بپاس ارزشهاي واقعي خداپسند، راهي منطقي و معقول را در پيش گيرند و چارهيي عاجل بينديشند.
http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/40316مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742742022124Ontology of the Spirit of Meaning in the Holy Qur’ān in Mullā Ṣadrā’s View and its Impact on the Discussion of the Quality of Coining Wordsهستیشناسی ارواح معانی قرآن کریم در دیدگاه ملاصدرا و تأثیر آن در مبحث کیفیت وضع الفاظ1328fa مریمکاشفیدانشآموختة کارشناسی ارشد فلسفه و حکمت اسلامی، دانشگاه شهید مطهری، تهران، ايرانعطیهزندیهاستاديار دانشگاه شهيد مطهري، تهران، ايران20211020The principle of “coining words for the spirit of meaning in the Holy Qur’ān” in Mullā Ṣadrā’s works is closely related to his philosophy. Therefore, considering the Sadrian ontology as the basis, one can learn about the ontological applications of the meanings of words and, thus, the quality of attaining the knowledge of them. In Mullā Ṣadrā’s view, the world, the Qur’ān, and the holy prophetic existence are three dimensions of the world that share a single and simple existence at the level of their “unfolded existence”, “immediate divine word”, and “Mohammedan truth”. They have dispersed at the level of the lower kingdom and are manifested in the form of the world of particular Ideas, the verbal Qur’ān, and the existence of the Holy Prophet (ṣ), respectively, and then descend to the world of matter. Mullā Ṣadrā believes that each lower level is an example of a higher level, and words are not an exception to this rule. In order to access the highest level of divine words, one should employ the principle of coining words for different types of meanings (absolute and general). Mullā Ṣadrā’s definition of spirit of meaning conforms with his definition of the natural universal and Platonic Ideas. The application and generalizability of the spirit of meaning in comparison to the natural universal originates in the limitedness of quiddity, while, in comparison to Platonic universals, it originates in existential amplitude. A comparison of the spirit of meaning and natural universals indicates that coinage of words is a human phenomenon, and the criterion for coining each word is the truth. قاعدة «وضع الفاظ برای ارواح معانی در قرآن کریم» در آثار ملاصدرا ارتباطي تنگاتنگ با فلسفة او دارد و بهمين دليل با مبنا قراردادن هستی شناسی صدرایی میتوان به مصداق وجودی معانی الفاظ و درنتیجه کیفیت معرفت به آنها دست یافت. به اعتقاد ملاصدرا عالم، قرآن و وجود مقدس نبوی(ص) سه وجهه از هستیند که در مقام «وجود منبسط»، «کلام مستقیم الهی» و «حقیقت محمدیه» به وجودی واحد و بسیط موجودند و در مرتبة ملکوت اسفل متفرق شده و در قالب عالم مثال جزئیه، قرآن لفظی و وجود پیامبر اکرم(ص) تمثيل مييابند و آنگاه به عالم ماده نزول پیدا میکنند. از نظر ملاصدرا، هر مرتبة نازله، مثال مرتبة مافوق است و الفاظ نیز از اين قاعده مستثني نيستند. راه دستیابی از طریق الفاظ به مراتب مافوق کلام الهی، استفاده از قاعدة وضع الفاظ برای ارواح معانی (معانی مطلق و عام) است. تعریف صدرالمتألهين از ارواح معانی، با تعریف او از کلی طبیعی و مثل افلاطونی مطابقت دارد. اطلاق و عمومیت ارواح معانی در مطابقت با کلی طبیعی، ناشی از خست ماهیت و در مطابقت با کلی افلاطونی، ناشی از سعة وجودی است. با تطبیق میان ارواح معانی و کلی طبیعی میتوان نتیجه گرفت كه وضع الفاظ، بشری بوده و ملاک وضع الفاظ، حقیقت است.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/31920مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742742022124 Circularity of the Definitions of Nature and Truth of Time in Ibn Sīnā’s Viewدوری بودن یا نبودن تعریف ماهیت و حقیقت زمان در انديشة ابنسینا2940faحمیدشهریاریاستادیار پژوهشكده تحقيق و توسعه علوم انساني «سمت»، تهران، ايران00000001826591722021104Ibn Sīnā has provided two definitions for time, which Khwājah Naṣīr al-Dīn Ṭūsī believes to be circular. The first definition has appeared in Ibn Sīnā’s al-Ishārāt and introduces time as incompatible priority and posteriority. Some philosophers, such as Āqā Ḥussayn Khānsārī, believe that the circular nature of Ibn Sīnā’s definition of time in this book poses no problem because the concept of time is an axiom, and the existence of circularity in the definition of an axiom is natural. His other definition has been given in al-Shifā. Here, the nature of time is defined in the sense of a measure of motion as divided into prior and posterior components. In this definition, time contains disjunctive quantity (time as the number of motion) in addition to continuous quantity (time as amount of motion). The present paper aims to provide a clear picture of the definition of the nature of time in Ibn Sīnā’s view in his al-Ishārāt and al-Shifā in al-Ṭabi’iyyāt chapter. Following an analytic comparative study of Ibn Sīnā’s works, the author concludes that Khwājah Naṣīr al-Dīn Ṭūsī’s perception of Ibn Sīnā’s definitions of the nature of time were not inconsistent and, rather, he intended to provide another analysis of the truth of time.ابنسینا دربارة ماهیت زمان دو تعریف ارائه کرده كه خواجه نصير معتقد است مشتمل بر دور هستند. تعریف نخست در کتاب اشارات آمده و زمان بمعنای تقدّم و تأخّر غیرمجامع در نظر گرفته شده است. برخی از حکما همانند آقاحسین خوانساری معتقدند دوری بودن تعریف ابنسینا از ماهیت زمان در این کتاب، اشکالی بدنبال ندارد زیرا تصور زمان امری بدیهی است و وجود دور در تعریف امر بدیهی، ایرادی ندارد. تعریف دیگر وی در بخش طبیعیات کتاب شفا ارائه شده است. در این کتاب، ماهیت زمان بمعنای عدد حرکت، آنگاه که به اجزاء متقدم و متأخر تقسیم شود، دانسته شده است. اين تعریف شيخالرئيس بگونهيی است که زمان علاوه بر آنکه شامل کمّ متصل میشود (یعنی مقدار حرکت) است، کمّ منفصل را نیز در بر ميگيرد (يعني زمان عدد حرکت خواهد بود). هدف نوشتار حاضر ارائۀ تصویري روشن از تعریف ماهیت زمان در دیدگاه ابنسینا بر اساس دو کتاب اشارات و طبیعیات شفا ميباشد. نگارنده پس از جستجو در آثار ابنسینا با روش تحلیلی ـ تطبیقی، به این نتیجه رسیده که برداشت خواجه نصیر از تعریف ابنسینا در مورد ماهیت زمان در کتاب شفا، دچار دور نبوده بلکه او درصدد ارائۀ تحلیلی دیگر از حقیقت زمان میباشد.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/29272مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742742022124 A Comparative Study of the Views of Mullā Ṣadrā and ‘Allāmah Ṭabāṭabā’ī Regarding Ambiguous Verses in the Qur’anبررسی تطبيقي ديدگاه ملاصدرا و علامهطباطبايي دربارة متشابهات قرآن4150faداودصائمیاستاديار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، تهران، ايران2021628According to Mullā Ṣadrā and ‘Allāmah Ṭabāṭabā’ī, Qur’anic verses enjoy both exoteric and esoteric meanings. When dealing with ambiguous verses, one must focus on their exoteric meanings and not to ignore them. In the view of both philosophers, the understanding of ambiguous or metaphorical verses is relative and depends on individuals’ virtues and level of knowledge. They believe that knowledgeable people know the different meanings of ambiguous verses and, in fact, do not see any ambiguity there. However, based on the theory of specific oneness, Mullā Ṣadrā contends that all levels of being, from the highest to the lowest, enjoy existential hierarchy. Therefore, he maintains that, without needing to interpret ambiguous verses or the idea of incarnation regarding the essence of the Almighty, one can maintain the exoteric meaning of the verses based on the philosophical-gnostic principles of the specific oneness of being and interpret the meanings of ambiguous verses based on their surface meanings. In this way, the word “ambiguous” is semantically expanded. Nevertheless, ‘Allāmah Ṭabāṭabā’ī believes in referring ambiguities to clear definitions and interprets ambiguous verses based on clear ones. He acknowledges the possibility of interpretation of all Qur’anic verses, whether ambiguous and straight forward, and states that all ambiguous verses can be clarified by referring to unambiguous ones. In this study, the author sides with Mullā Ṣadrā’s view in comparison to ‘Allāmah Ṭabāṭabā’ī’s because he finds it of a more solid and principled basis.از نظر صدرالمتألهین و علامه طباطبایی، آیات قرآن ظاهري دارند و باطني، كه هنگام مواجهه با آیات متشابه باید به ظواهر آیات اصالت داد و از آن غافل نشد. از نظر هر دو اندیشمند، فهم متشابهات به افراد و ظرفیت و شايستگيشان بستگی دارد؛ بعبارتدیگر، فهم متشابهات امری نسبی است. بعقیدة آنها، راسخان در علم، تمام معنای متشابهات را ميدانند و در واقع برایشان متشابهی وجود ندارد. البته ملاصدرا بر اساس نظریة توحید خاصی، معتقد است مراتب هستی از عالی تا داني، همه بر یکدیگر ترتب وجودی دارند. بر همين اساس، او بر اين باور است كه بدون آنکه نیازی به تأویل آیات متشابه یا قول به تجسیم در باب ذات باریتعالی باشد، ميتوان بر مبنای اصول فلسفی ـ عرفانی دیدگاه توحید خاصی، ظواهر الفاظ آیات را حفظ نموده و همة آیات متشابه را بر ظاهر معنای آنها حمل کرد و لفظ متشابه را توسعة معنايي داد. اما علامه طباطبایی، قائل به ارجاع متشابهات به محکمات است و متشابهات را بر اساس محکمات تفسير ميکند. او به امكان و وجود تأویل برای تمام آیات قرآن، اعم از محکمات و متشابهات، معتقد است؛ متشابهات پس از ارجاع به محکمات، از تشابه خارج شده و محکم ميشوند. در این پژوهش، ديدگاه ملاصدرا بدلیل آنکه داراي مبنا بوده، نسبت به نظر علامه ترجیح داده شده است.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/24188مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742742022124The Reasons Behind Lack of Moral Commitment in Mullā Ṣadrā’s View:Weakness of Belief, Desire, and Will Powerعلل عدم التزام اخلاقی از دیدگاه ملاصدرا (ضعف باور، بیرغبتی و ضعف اراده)5164faمهدیزمانیدانشیار دانشگاه پیام نور، تهران، ايران2021827In the view of the Transcendent Philosophy, knowledge, love, kindness, desire, and free will, similar to existence, exist at various levels in all existents, including in Man’s voluntary acts. Lack of moral commitment results from one of the following three factors: 1) weakness of moral beliefs (lack of perfect certainty and being heedless of existing beliefs); 2) weakness of desire (dominance of whimsical desires and forces and wrath over rational and moral enthusiasm), and 3) weakness of will power (weakness in making decisions and removing obstacles to the desired aim). Accordingly, moral commitment is realized through: 1) attaining the level of certainly and notifying others; 2) intensifying enthusiasm to the level of intellectual desire and delight, and 3) strengthening will power to make the right decision. Given the graded structure of the principles of voluntary act and the promotion and strengthening of the three levels of belief, desire, and will can consolidate the relationship among them and the realization of act will bring them closer to necessity.از منظر حکمت متعالیه معرفت، محبت، عشق، میل و اراده نیز همانند وجود، دارای مراتب متفاوتند و درجهيي از آنها در همة موجودات، ازجمله در مبادی فعل اختیاری آدمی (با درجات متفاوت) یافت میشوند. در اين ساختار، عدم التزام اخلاقی حاصل یکی از این عوامل سهگانه است: 1) ضعف باور اخلاقی (فقدان یقيین کامل و همچنین غفلت از باورهای موجود)، 2) ضعف رغبت (غلبة امیال و قوای شهوی و غضبی بر شوق عقلانی و اخلاقی) و 3) ضعف اراده (ضعف در جزم نیت و کنار زدن موانع انجام فعل). بدین ترتيب التزام اخلاقی با 1) ارتقاي باور به مرتبة یقين و تذکر، 2) اشتداد شوق به مرحلة رغبت و بهجت عقلانی و 3) تأکيد قدرت اراده به مرتبة تصمیم و عزم، محقق میگردد. با در نظر گرفتن این ساختار اشتدادی در مبادی فعل اختیاری، در صورت ارتقاي مرتبه و قوت مراحل سه گانة باور، شوق و اراده، نسبت میان آنها با یکدیگر و نیز با تحقق فعل، وثیقتر شده و به وجوب نزدیکتر میشود. http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/24197مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742742022124 Manifestation of Sadrian Philosophy in Imam Khomeini’s Glosses on Qayṣarī’s Introductionتجلی فلسفة صدرایی در تعلیقات امامخمینی(ره) بر مقدمة قیصری6576faغلامرضاحسینپوراستادیار پژوهشکده امامخمینی(ره) و انقلاب اسلامی، تهران، ايران2021113The fourth chapter of Qayṣarī’s Introduction to Ibn ‘Arabī’s Fuṣūṣ al-ḥikam discusses substances and accidents following a gnostic approach and is mainly intended to explain the merciful soul. However, there is also an extensive discussion of gnostics’ merciful soul using a philosophical language. Imam Khomeini has criticized Qayṣarī’s explanation in a commentary based on the Transcendent Philosophy. At the end of the same chapter, Qayṣarī has mentioned some points about the meaning of individuation and its types. In another commentary, Imam Khomeini has provided an accurate explanation of different types of individuation using a gnostic language. This meaning of individuation and its types as discussed by Qayṣarī has been almost completely propounded in the third chapter of the fourth level of general affairs in al-Asfār, which reflects the great influence of Ibn ‘Arabī’s gnostic tradition, in general, and Qayṣarī’s Introduction, in particular, on Mullā Ṣadrā’s philosophy. In Qayṣarī’s view, accidents must function as the differentia of substances while, in the view of Mullā Ṣadrā and, following him, Imam Khomeini, Substance is the differentia of substance and not accident. Qayṣarī believes that sometimes individuation is the same as essence and sometimes an addition to it. Nevertheless, Imam Khomeini maintains that individuation does not essentially apply to the essence of Almighty Truth because it is among the effects of attributive manifestations. However, what enjoys the oneness of all individuations is the supreme name and perfect Man. The main purpose of this paper is to provide an accurate explanation, analysis, and criticism of Qayṣarī’s Introduction and Imam Khomeini’s commentary on this work. Imam Khomeini has criticized Qayṣarī in one commentary based on the Sadrian philosophy and, in another one, has discussed his own standpoints based on, in fact, a part of al-Asfār.فصل چهارم مقدمة قیصری بر فصوصالحكم ابنعربي، در باب تبیین جواهر و اعراض بر اساس طریقة عرفاست و بیشتر بدنبال تبیین نفس رحمانی است. اما در این بین، بحثي مفصل نیز در بیان نفس رحمانیِ عرفا به زبان فلسفی دارد. امامخميني(ره) در تعلیقهيي، با استفاده از حکمت متعالیه به نقد بیان قیصری پرداخته است. قیصری در خاتمة اين فصل نکاتی را در باب معنای تعین و انواع آن نيز بيان کرده که امام(ره) در تعلیقهيي دیگر، تبییني دقیق از انواع تعین به زبان عرفانی ارائه داده است. این معنای تعین و انواع آن بقلم قیصری، تقریباً بطور کامل در فصل سوم از مرحلة چهارم امور عامة اسفار اربعه انعکاس یافته که نشان از تأثیرپذیری بسيار فلسفة صدرایی از سنت عرفانی ابنعربی بطور عام، و مقدمة قیصری بطور خاص، دارد. از منظر قیصری، اعراض باید فصول جواهر باشند، اما از نظر صدرالمتألهین و بتبع او، امامخمینی(ره)، فصل جوهر، جوهر است نه عرض. قیصری معتقد است گاهی تعین، عین ذات است و گاهی نیز امری زائد بر ذات، اما امام بر اين باور است كه اساساً تعین به ذات حق تعالی تعلق نمیگيرد زیرا تعین از آثار تجلیات اسمائی است؛ اما آنچه دارای احدیت جمع تعینات است، اسم اعظم و انسان کامل است. هدف اصلي مقاله حاضر تبيين، تحلیل و گاه نقد دقیق مقاصد متن قیصری و تعلیقات امامخمینی(ره) بر آن است. امام(ره) در یک تعلیقه با استفاده از ذخایر فلسفة صدرایی به نقد قیصری پرداخته و در تعلیقهيي دیگر، در واقع بر مبناي بخشی از اسفار اربعه، مواضع خود را تبیین نموده است.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/32118مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742742022124 Prerequisites and Features of Transcendent Criminal Politicsتمهیدات و مختصات سیاست جنایی متعالیه7798faمحمدمیرزاییاستاديار دانشگاه امین، تهران، ايرانایمانامینیاستاديار دانشگاه امین، تهران، ايران2021521Criminal policy entails scientific planning and practical prudence in dealing with criminal phenomena. Since it is related to criminal acts and events, it is influenced by the existing norms and values in society and must be organized accordingly. In a society or system in which religious ideologies and values are dominant, one cannot expect the necessary efficiency from imported policies or reports rooted in the principles accepted in their sources of origin. Therefore, it is of great importance to develop a model of criminal policy that conforms to the prevalent principles and values in the target society. Transcendent criminal policy is theoretically rooted in Mullā Ṣadrā’s Transcendent Philosophy. This model, in addition to its inclusiveness regarding the provision of material and worldly advantages, unlike the common criminal policies, enjoys some metaphysical and spiritual dimensions that conform to Islamic religious beliefs and teachings and common fiṭrī (intrinsic) and human features. The ultimate goal of this policy is to enhance the luminous development of individuals and society and, at best, provide for Man’s happiness, and guide them on their path to gaining proximity to God. The present paper, similar to an Introduction, aims to explain the features and elements of this model based on the existing laws in the country.سیاست جنایی به تدبیر علمی و تدبّر عملی دربارة پدیدة مجرمانه میپردازد و از لحاظ اینکه با پدیدة مجرمانه مرتبط است، از هنجارها و ارزشهای موجود در جامعه متأثر شده و بايد بر اساس آن ارزشها و باورها سامان یابد. در جامعه یا نظامی که ایدئولوژی و ارزشهای غالب آن دینی است نمیتوان از سیاستهای وارداتی یا ترجمانی که ریشه در اصول مورد پذيرش مبدأ صدور آن دارد، کارآیی لازم را انتظار داشت. بهمين دليل پایه ریزی الگویی از سیاست جنایی که با اصول و ارزشهای پذیرفته شده در جامعة هدف متناسب باشد، امری مهم تلقی میشود. سیاست جنایی متعالیه الگویی است که ابتنای نظری آن برگرفته از حکمت متعالیه صدرالمتألهین است. اين الگو علاوه بر جامعیت در تأمین مصالح مادی و دنیوی، بر خلاف سیاستهای جنایی متعارف، دارای ابعاد متافیزیکی و معنوی و مطابق با باورهای دینی و آموزه های اسلامی و مشترکات فطری و انسانی است که هدف غایی آن، نورانیت انسان و جامعه و در نهایت، تأمین سعادت انسان و رساندن وی به قرب الهی است. مقالة حاضر بمثابه يك پيشگفتار، درصدد تبیین مختصات و مؤلفه های این الگو با نگاهی به قوانین موجود کشور برآمده است.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/24174مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742742022124A Critical Evaluation of Descartes’ Theory of Animal Mind Based on Sadrian Philosophyارزيابی انتقادی نظرية ذهنمندی حیوان از نگاه دکارت، بر اساس فلسفة صدرایی99108faآرمینمنصوریدانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه قم، قم، ايرانحبیب اللهدانش شهرکیاستادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه قم، قم، ايران زهراخزاعیاستاد گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه قم، قم، ايران2021106Immaterial spiritual life for animals and their possession of mental capabilities have always been a controversial topic for debate among philosophers. The existence of certain similarities between animals and human beings, irrespective of all their differences, has made it difficult to provide an accurate explanation of the quality of animal life. Given his belief in the existence of two corporeal and immaterial intellectual substances for human beings, Descartes negates the existence of thought and intellection in animals for three reasons: lack of language, lack of creativity, and lack of awareness in animals. In other words, he only accepts the existence of corporeal life for animals and, thus, views animals as complex machines that lack mental life. This idea of Descartes is known as the “animal machine” notion. However, Mullā Ṣadrā analyzes animals in relation to the three material, Ideal, and intellectual levels of the world. Accordingly, he believes in the ideal immateriality of animal souls and explains mindfulness at the animal level based on this belief. Descartes’ animal machine hypothesis and the related three reasons are rejected based on the Ideal immateriality that Mullā Ṣadrā proves for animal souls.حیات نفسانی مجرد براي حیوانات و برخورداری آنها از توانمندیهای ذهنی، همواره محل تردید و اختلاف ميان فلاسفه بوده است. وجود برخی شباهتها میان حیوان و انسان، در عین تمام تفاوتهایی که با هم دارند، ارائة تبیینی دقیق از نحوة حیات حیوانی را دشوار كرده است. دکارت با توجه به اعتقاد به دو جوهر جسمانی و عقلی مجرد برای انسان، با تمسک به سه دلیل: «عدم توانایی کاربست زبان در حیوان»، «نفی خلاقیت»، و «نفی آگاهی از حیوان»، وجود اندیشه و تعقل در حیوان را نفی کرده و فقط حیات جسمانی را برای آن ميپذيرد و در نتیجه حیوان را ماشینی پیچیده میداند که فاقد حیات ذهنی است. این نظریة دکارت به «نظریة ماشینی حیوان» موسوم است. اما ملاصدرا با قائل شدن به سه مرتبة مادی، مثالی و عقلی برای عالم، موجودات را متناسب با آن مراتب تحلیل میکند. بر همین اساس، او برای نفوس حیوانی، تجرد مثالی قائل بوده و ذهنمندی در مرتبة حیوانی را بر مبناي آن تبیین مینمايد. نظریة ماشینی دکارت و ادلة سهگانة آن، براساس مرتبة تجرد مثالیيي که ملاصدرا برای نفوس حیوانی اثبات میکند، رد میشود.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/31703مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742742022124 حكمت، حكومت، ولايت (گزارشي از بيست و ششمين همايش بزرگداشت حكيم صدرالمتألهين)حكمت، حكومت، ولايت (گزارشي از بيست و ششمين همايش بزرگداشت حكيم صدرالمتألهين)109116fa آیتالله سیدمحمدخامنهایبنیاد حکمت اسلامی صدرا2022124بيست و ششمين همايش از سلسله همايشهاي بزرگداشت حكيم ملاصدرا با موضوع «حكمت، حكومت، ولايت» در خردادماه 1401 برگزار گرديد.بنياد حكمت اسلامي صدرا، برسم ساليان گـذشته و راستـاي تحقق اهـداف علمي خـود و تبيين حكمت متعاليه اسـلامي ايـراني در حوزه» مـوضـوعات عملي، بيست و ششمين همايش ملي بزرگداشت حكمي ملاصدرا را بمنظور بازخواني بايستههاي حكومت شايسته، به موضوع «حكمت، حكومت، ولايت» اختصاص دارد. پس از تعيين موضوع و استخراج سرفصلهاي و زيرموضوعات همايش، فراخوان مقاله عمومي همايش در تاريخ 18 بهمن 1400 اعلان گرديد. بيست و ششمين همايش از سلسله همايشهاي بزرگداشت حكيم ملاصدرا با موضوع «حكمت، حكومت، ولايت» در خردادماه 1401 برگزار گرديد.بنياد حكمت اسلامي صدرا، برسم ساليان گـذشته و راستـاي تحقق اهـداف علمي خـود و تبيين حكمت متعاليه اسـلامي ايـراني در حوزه» مـوضـوعات عملي، بيست و ششمين همايش ملي بزرگداشت حكمي ملاصدرا را بمنظور بازخواني بايستههاي حكومت شايسته، به موضوع «حكمت، حكومت، ولايت» اختصاص دارد. پس از تعيين موضوع و استخراج سرفصلهاي و زيرموضوعات همايش، فراخوان مقاله عمومي همايش در تاريخ 18 بهمن 1400 اعلان گرديد. http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/40317