مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742122016621سرمقاله110faآیتالله سیدمحمدخامنهایبنیاد حکمت اسلامی صدرا2017314آنروز كه فروغي، نمايندة استعمار انگليس به تأسيس دانشگاه تهران و دانشكدة حقوق قضائي و سياسي آن همت گماشت، بر آن بود كه دست حوزهها و روحانيت از امور قضائي كوتاه و آنان را منزوي سازد تا سهمي از مديريت كشور نداشته باشند، و از سوي ديگر، كتاب «گفتار اندر روش» دكارت را به فارسي ترجمه نمود تا در تفكر مستقل و ريشهدار فلسفي اسلامي و شيعي ـ و بقول هانري كوربن، فلسفة شيعي ايراني ـ خلل ايجاد و مسير فلسفه را از همگامي با فرهنگ اسلامي جدا سازد و راه را براي ورود فرهنگ و تفكر غربي بازنمايد.
گام ديگر اين حركت دشمنان، طرح جدائي ديانت از سياست (يعني مديريت كشور) بود تا بدينوسيله دستپروردههاي صهيونيسم غربي را ـكه نام آنها را اليت (نخبه) گذاشته بودندـ به مديريت فرهنگ و دانش و اقتصاد و فناوري بگمارند تا آن مزدوران بيدرد، نان ملت را بخورند و به دشمنان او خدمت كنند، كاري كه تا پيش از انقلاب عظيم و انساني اسلامي ايران ادامه داشت.
اما انقلاب آزاديبخش اسلامي ايران يكباره اساس كار آنها را بر باد داد و بنياني ديگر گذاشت كه نتيجة آن رشد علمي و فناوري و احساس غرور و خودباوري در جوانان و طراوت يافتن مديريت كشور از روح اسلام باشد و ادارة سياسي كشور با ياري ديانت و ايمان باطني پيش برود.اين انقلاب بر آن بود تا دانشگاهها به نقش واقعي خود يعني تربيت جواناني دانشمند و آگاه بپردازند و با بينش اجتماعي درست ـ يعني همان بصيرت ـ براي دفاع از استقلال كشور آماده شوند.
در كنار اين حركت آرماني، دشمن نيز بيكار ننشست و با تبليغ فكر جداسازي سياست از دين و از سنت اسلامي، كوشيد بوسيلة دستپروردگان و مزدوران خود، نسلي از جوانان را تربيت كند كه پايبند دين و استقلال و آزادي كشور نباشند و تهي از غيرت وطنخواهي، حراميان بيگانه را محترم و نيروهاي صالح و خدمتگذار را بيگانه بدانند. براي رسيدن به اين هدف شوم، تلاش خود را بر حركتي خاموش نهادند كه دانشگاه را از خدمتگذاران صالح تهي، و معلمان و مربيان نسلهاي آينده را همان مزدوران بيدرد بيگانهپرست بگذارند. اين رويداد در زير پوستة دانشگاه اجرا ميشد و هر از چند گاه در برابر چشم مسئولين، شديدتر ميگرديد و مسير پرورش را از آموزش جدا و بسوي خراب آباد و سقوط ميبرد.
اگر امروز جنبشي براي جلوگيري از رشد اين غدة سرطاني در فرهنگ و سياست و آيندة ملت و كشور برپا نشود دانشگاه و دانش افروزي به دورة نظام خائن پيشين برخواهد گشت، و مديران و مسئولين آيندة كشور مشتي خودفروخته بيدرد و اشراف منش خواهند بود تا سرنوشت اين ملت و همة دستاوردهاي انقلابي او را نابود سازند و ثروتهاي ملت را تاراج و غرور و افتخاراتشان را پايمال نمايند.
امروز اين جريان خائنپروري در برابر صف استادان و جوانان برومند و انقلابي دانشگاهي لاف هماوردي ميزند و هر چند گاه، سنگي از اين سنگر را از دانشگاه دور و عنصري فاسد و مفسد را بجاي آنها ميگذارد و اگر چارهيي انديشيده نشود، فرداي كشور در دست مشتي افراد بيصلاح و با سرشتي ضد انقلاب و ضد اسلام قرار خواهد گرفت، و دشمنان كهنة اين ملت، همه چيز او را به يغما خواهند برد و آنرا به بردگي خواهند گرفت كه فروغي و امثال آن تصور آنرا نميكردند.
http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/23661مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742122016621Negation through the Denial of Subject: A Study of Khwajah Nair’s Viewسالبة به انتفاء موضوع؛ بررسي ديدگاه خواجه نصير110faسيدمحمود يوسفثانيمؤسسة پژوهشي حكمت و فلسفة ايران2017314Aristotle’s view regarding the emptiness or non-emptiness of the terms of propositions has been interpreted in two ways. In one of them, the terms of propositions always include an existing individual or some existing individuals and are non-empty. Therefore, in negative propositions, the collection of the individuals of the subject is never an empty collection either. Hence, there is no difference between negative and affirmative propositions regarding the necessity of the existence of individuals for their subjects. According to the other interpretation, in any proposition, whether negative or affirmative, its components should be first conceived and come into being through a mental existence. Then, if the proposition is an affirmative one, in addition to this mental concept, there should be an existing or supposedly existing individual to receive an affirmative judgment. However, in case of a negative proposition, except the mental existence of the proposition, which is necessary for passing judgment, there is no need for an existing or supposedly existing individual to receive the predicate attribute. Hence, there is a difference between affirmative and negative propositions in this regard. In his interpretation of negative propositions, Khwajah Nasir Tusi has paid attention to both aspects and considered each of the two interpretations to be correct in its own right. The first interpretation is ruled as a correct one given the propositions which are used in different sciences – and these propositions always depend on external truths. Moreover, the second interpretation is correct due to the absoluteness aspect of negative propositions, and also because a non-existent entity cannot be qualified with any quality, including the predicate attribute, since it is non-existent.ديدگاه ارسطو دربارة تهي بودن يا نبودن حدود قضايا به دو گونه تفسير شده است. مطابق يك تفسير، حدود قضايا هميشه واجد فرد يا افراد موجودند و تهي نميباشند. بنابرين، در قضاياي سالبه نيز مجموعة افراد موضوع هيچگاه مجموعهيي تهي نيست. از اين جهت بين قضية سالبه و موجبه در مورد لزوم وجود افراد براي موضوع تفاوتي وجود ندارد. بنا به تفسير ديگر، در هرقضيهيي، سالبه باشد يا موجبه، نخست اجزاي قضيه بايد مورد تصور قرار بگيرند و بوجود ذهني موجود شوند، آنگاه اگر قضيه موجبه بود علاوه بر اين تصور ذهني، بايد فرد موجود يا مفروض الوجودي هم داشته باشد كه بتواند مورد يك حكم ايجابي واقع شود. ولي اگر قضيه سالبه بود جز همان وجود ذهني قضيه كه براي انعقاد حكم لازم است، نياز ديگري به فرد موجود يا مفروض الوجودي كه وصف محمول را بپذيرد نيست و از اين جهت ميان قضية سالبه و موجبه تفاوت هست.
خواجه نصير در تفسير خود از قضية سالبه به هر دو وجه توجه كرده و هر يك از دو تفسير را به وجهي درست دانسته است. تفسير نخست با توجه به قضايايي كه در علوم مورد استفاده قرار ميگيرند و پيوسته ناظر به حقايق خارجي هستند، تفسيري درست تلقي ميشود و تفسير دوم بلحاظ مطلق قضية سالبه و اينكه امر معدوم از آن جهت كه معدوم است متصف به وصفي، از جمله وصف محمول، نيست، درست ميباشد.
http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/23662مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742122016621The Relationship between Genetic and Religious Affairs in Theoretical Gnosis رابطة امر تكويني و امر تشريعي در عرفان نظري110faرضا صفري كندسريدانشگاه آزاد اسلامي 2017314In theoretical gnosis, based on the principle of the oneness of being, it is only the Truth Who is one and from Whom a single entity called the first emanated and Muhammedan truth is emanated. On the other hand, the Divine Names (and their hidden and objective loci of manifestations) are in conflict with each other because of their limitations, and the name of Allah and His loci of manifestation, the Muhammedan truth, establish balance and order between their names and manifestations. The order and balance among the conflicts of the hidden manifestations of names are established genetically through the fixed essence of the Muhammedan truth, whereas the same is done among the conflicts of objective manifestations through the external essence of the Muhammedan truth in the form of religious laws. The purpose of religious laws is to have people follow the Muhammedan religion in order to free themselves from conflicts and limitations and attain the level of limitlessness. Whenever they attain such a level, they unite with the Muhammedan truth, which is the manifestation locus of the name of God. It is through this union that they can dominate the realm of being and begin the act of creation there with the permission of the Truth and turn into a mediator between the Truth and creation in the same way that God’s Name and the Muhammedan Truth were the mediators between the Truth and creation at the beginning of the creation of existents. Therefore, religious law-making ends in creation.در عرفان نظري، بنا بر اصل وحدت وجود، فقط حق وجود دارد كه واحد است. از حق امر واحدي صادر ميشود كه صادر اول و حقيقت محمدي ناميده ميشود. از ديگر سوي، اسماء الهي (و مظاهر غيبي و عيني آنها) بدليل محدود بودنشان با هم تنازع دارند و اسم الله و مظهرش، حقيقت محمدي، بين اسماء و مظاهر آنان نظم و تعادل برقرار ميكند؛ نظم و تعادل بين تنازع مظاهر غيبي اسماء بواسطة عين ثابت حقيقت محمدي بصورت تكوين، و نظم و تعادل ميان تنازع مظاهر عيني بواسطة عين خارجي حقيقت محمدي بصورت تشريع برقرار ميگردد. تشريع بدين منظور است كه انسانها با پيروي از شريعت محمدي از تنازع و محدوديت رهايي يافته و به مقام بيحدي برسند و هرگاه به مقام بيحدي رسيدند با حقيقت محمدي كه مظهر اسم الله است، اتحاد پيدا ميكنند و بواسطة اين اتحاد ميتوانند به اذن حق به تصرف و تكوين در هستي بپردازند و واسطة حق و خلق ميگردند؛ آنگونه كه اسم الله و حقيقت محمدي واسطة حق و خلق در ابتداي تكون موجودات بودند. بنابرين تشريع به تكوين ختم ميشود.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/23663مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742122016621Community of Names in Ibn Arabi’s Philosophical Systemتناكح اسماء در نظام فكري ابن عربي110faفاطمه محمددانشگاه آزاد اسلامی2017314One of the important subjects which Ibn Arabi has tried to explain based on his own gnostic principles is the relationship between unity and plurality or the mode of the emanation of the plural from the one. While dealing with the levels of the world and referring to the place of presences and the degrees of being, he discusses the names and attributes of the Truth. Then, through explaining the emanation of names from essence and the relationships among them, he tries to explain the quality of the emanation of multiple names and the creation of existence from the simple essence of the one under the two titles of “community” and “opposition”. Given the depth and range of the discussion, the present paper shortly examines the problem of the community of names in Ibn Arabi’s philosophy following a descriptive method and under the subcategories of the meaning and plurality of names, community of names, and types of community and finally ends with a conclusion section. It is hoped that this endeavor can cast a light on the discussed issue.از جمله موضوعات مهمي كه ابن عربي بر اساس مباني عرفاني خود درصدد تبيين آن برآمده، رابطة وحدت و كثرت يا نحوة نشئت كثير از واحد است. او در راستاي پرداختن به مراتب عالم و برشمردن جايگاه حضرات و درجات هستي، به ارائة مبحث اسماء و صفات حق پرداخته و با تبيين صدور اسماء از ذات و روابط حاكم بر آنها، تحت دو عنوان «تناكح» و «تقابل» اسماء، سعي در توضيح چگونگي صدور اسماء كثير و خلقت موجودات از ذات واحد بسيط نمود. با توجه به عمق و دامنة بحث، در نوشتار حاضر، بشيوة توصيفي و به اجمال، به مبحث تناكح اسماء در نظام فكري ابنعربي ذيل عناوين فرعي معنا و تكثر اسماء، تناكح اسماء، اقسام تناكح و در نهايت، جمعبندي اين مبحث خواهيم پرداخت. اميد است اين نوشتار بتواند شاكلهيي كلي از موضوع مورد بحث بدست دهد.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/23664مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742122016621A Solution to the Dilemma of Evil in the View of Muslim Philosophers and Mutikallimunراهحل معضل شر از ديدگاه حكما و متكلمان مسلمان110faاکبر فایدئیدانشگاه شهيد مدني آذربايجان معروفعلي احمدونددانشگاه شهيد مدني آذربايجان 2017314The problems related the issue of evil, such as the ontological philosophy of evil-doers, obscene acts, and their true agent, are among the most important philosophical and kalami problems which have occupied the minds of human beings since long ago and prepared the ground for certain questions and suspicions regarding the most fundamental teachings of heavenly religions such as wisdom, justice, power, benevolence, and divine favor. In this way, some have developed the illusion of challenging the essence of God’s Existence or the absoluteness of His Attributes, such as knowledge, power, and benevolence. Accordingly, in the course of history, Muslim thinkers have tried to find some solutions to the questions and ambiguities regarding the problem of evil. The present paper is intended to introduce and evaluate the most important approaches presented by Muslim philosophers and mutikallimun in order to unravel the mystery of evil, explain a basic solution to the problem of evil in Islamic philosophy and kalam, and justify its compatibility with the existence and attributes of Almighty Necessary.مسائل مربوط به مسئلة شر ـ همچون فلسفة وجودي شرور، افعال قبيح و فاعل حقيقي آنهاـ يكي از مهمترين مسائل فلسفي و كلامي است كه از ديرباز انديشة آدميان را به خود مشغول داشته و زمينة پيدايش پرسشها و شبهههايي را دربارة بنياديترين آموزههاي اديان آسماني همچون حكمت، عدالت، قدرت، خيرخواهي و عنايت الهي فراهم آورده است، تا آنجا كه به توهم برخي، اصل وجود خدا يا مطلق بودن صفاتي چون علم، قدرت و خيرخواهي او را به چالش ميكشاند. از اينرو متفكران مسلمان در طول تاريخ تلاش كردهاند راهحلهايي براي پاسخ به شبهات و حل معضل شر بيابند. نوشتار حاضر به معرفي و ارزيابي مهمترين رهيافتهاي متكلمان و فلاسفة اسلامي براي گشودن معماي شر، تبيين راه حل اساسي مشكل شر در فلسفه و كلام اسلامي و سازگاري آن با وجود و صفات كمال واجب تعالي ميپردازد.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/23665مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742122016621Formalization of Knowledge and its Effect on the Theory of Imitative Images: An Analytic-Descriptive Study of Farabi’s Thought صورتانگاري معرفت و تأثير آن در نظرية محاكات با بررسي تحليلي ـ توصيفي انديشة فارابي110faابراهيم بازرگانيInstitute of Higher Education of Islamic Art and Thought00090006543423822017314According to Farabi, knowledge means the acquisition of form by the mind or the intellect. He also considers the idea of imitative images as an artistic theory which an artist employs in creating images. Therefore, “from” is the link connecting Farabi’s epistemological and philosophical-artistic theories; without the existence of form, neither will knowledge be realized, nor imitative images will gain perfection. In this paper, the writer has tried to discover the relationship between Farabi’s epistemological and artistic theories following an analytic-descriptive method. In doing so, he considers the items listed below to be the most significant purpose that can be followed given their logical order in Farabi’s philosophy:
1) Attaining the theory of knowledge
2) Discovering the theory of imitative images and disclosing the content of this theory
3) Understanding the relationship between these two theories
4) Demonstrating that the theory of imitative images is purely based on the formalistic theory of knowledge
فارابي علم را حصول صورت نزد ذهن يا عقل ميداند و محاكات را نيز بعنوان نظرية هنري قلمداد ميكند كه هنرمند از طريق تصوير انجام ميدهد. بنابرين، «صورت» نقطة اتصال ميان دو نظرية معرفتشناختي و فلسفي ـ هنري او قلمداد ميگردد؛ بدون وجود صورت، از يكسو علم محقق نميشود و از سوي ديگر محاكات ابتر ميماند. اين جستار بر آنست تا با روش تحليلي ـ توصيفي به درك رابطة ميان نظرية شناخت و نظرية هنري فارابي دست يابد و بدينمنظور موارد زير را اهدافي ميداند كه بترتيب منطقي در انديشة فارابي قابل پيگيري است:
1) دستيابي به نظرية شناخت
2) كشف نظرية محاكات و آشكارسازي محتواي اين نظريه
3) فهم رابطة ايندو نظريه
4) اثبات اين نكته كه نظرية محاكات صرفاً مبتني بر نظرية صورتباورانة معرفت امكانپذير است.
http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/23666مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742122016621A Critical Study of the Applications of the Theory of the “Copulative Existence of the Effect” in Philosophical Problemsنقد و بررسي كاربردهاي نظرية «وجود رابط بودن معلول» در مسائل فلسفي110faعلي ارشدرياحيدانشگاه اصفهان0000-0002-6478-8875فتاح هنرجودانشگاه اصفهان2017314In Mulla Sadra’s view, the existence of the effect is identical with relation and dependence on its cause. This theory has created noteworthy changes in dealing with philosophical problems, so that some of Mulla Sadra’s commentators have employed this philosophical theory in order to demonstrate certain philosophical and even kalami problems. In this paper, 14 problems which have been demonstrated based on the identity between the effect and relation have been compiled and critically explored. The writers finally conclude that the effect of this theory is accepted on 10 cases but rejected on the rest of them.از ديدگاه صدرالمتألهين وجود معلول عين ربط و تعلق به علت خويش است. اين ديدگاه تحول قابل توجهي در مسائل فلسفي ايجاد كرده است، چنانكه برخي از شارحان ملاصدرا از اين نظرية فلسفي در اثبات برخي مسائل فلسفي و حتي كلامي استفاده نمودهاند. در اين مقاله چهارده مورد از مسائلي كه بر پاية «عينالربط بودن معلول» اثبات شدهاند، جمع آوري و مورد نقد و بررسي قرار گرفتهاند. در نهايت روشن ميشود كه تأثير نظرية وجود رابط در ده مورد از آنها قابل پذيرش و در ساير موارد مردود است.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/23667مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریخردنامه صدرا1560-08742122016621 Place of Persuasion and Imagination in Leadership in Farabiجايگاه اقناع و تخييل در رياست از ديدگاه فارابي110faفتانه تواناپناهدانشگاه تهران ناديا مفتوني دانشکده الهیات00000002725120272017314Farabi has assigned to leaders certain tasks such as the administration, training, and coaching of people, spreading virtues and morality in cities and among nations and having people accustomed to such affairs, paving the ground for legislation and enforcing the laws through imparting their benefits to people, and familiarizing people with theoretical issues and political knowledge. In his conceptualization of all the skills required for leadership, Farabi considers imagination and contentment, as the products of two arts of poetry and sermon to be the necessary conditions. This point can be explained by resorting to the instrumental and communicative dimensions of imagination and persuasion. These two concepts can contribute to the perfection of the end of the first leader and help him perform his duties in both conceptual and judgmental dimensions. This is because the perceptual weakness of the majority of people usually does not allow them to understand anything unless in the light of imagination and persuasion. Therefore, through knowing his subjects, a leader should use the correct way of confronting and interacting with them while employing an appropriate language for all levels of perception.فارابي وظايفي چون تدبير، تعليم و تأديب اهل مدينه، بكارگيري فضايل و اخلاق در شهرها و ملتها و عادت دادن مردم به اين امور، قانونگذاري و بسترسازي براي وضع و اجراي قوانين از طريق ايجاد انس به آنها در مردم، و ايجاد امور نظري و دانش سياسي در جمهور را بر عهدة رياست قرار داده است. او در مفهومسازي خود از همة اصناف رياست، تخييل و اقناع را بعنوان محصولات دو صنعت شعر و خطابه، شرط لازم و ضروري ميداند. تبيين اين مطلب را با اشاره به بعد ابزاري و رسانهيي تخييل و اقناع ميتوان آشكار نمود. تخييل و اقناع در دو بعد تصوري و تصديقي سبب تتميم غرض رئيس اول و وسيلة تحقق وظايف وي هستند، چراكه ضعف ادراكي اكثريت افراد سبب ميشود درك آنها جز در ساية تخييل و اقناع مقدور نباشد. بنابرين، رئيس بايد با شناخت مرئوسين خود، راه صحيح مواجهه، تعامل و گفتمان مناسب با آنها را در تمامي سطوح ادراكي در پيش گيرد.http://kherad.mullasadra.org/fa/Article/Download/23668